24.3.16

Colomba - tradycyjne włoskie ciasto na Wielkanoc (Colomba pasquale)

We Włoszech na Wielkanoc każdy region oferuje swoje kulinarne specjały, które znacznie różnią się między sobą. Tylko jedno ciasto łączy północ i południe Włoch i jest nim właśnie "colomba", symbol Świąt Wielkanocnych.  

Legenda głosi, jakoby pierwsza colomba powstała w Lombardii na północy Włoch w VI wieku za czasów Longobardów. W 572 roku dzień przed Wielkanocą król Alboino w czasie oblężenia miasta Pavia w ramach pokoju i zakończenia wojny otrzymał od starego piekarza ciasto w kształcie gołębia ze słowami: "To ciasto to symbol, hołd dla pokoju na Wielkanoc".

Bardziej realistyczna legenda pochodzi z lat 30. XX wieku. Włoska firma cukiernicza Motta z Mediolanu specjalizująca się w produkcji lodów, pieczeniu ciast, zwłaszcza tradycyjnego ciasta panettone na Boże Narodzenie, postanowiła upiec specjalne ciasto na Wielkanoc. Motta wymyśliła ciasto, którego receptura zbliżona jest do panettone, ale zmieniono jego kształt i nadano mu formę gołębia. I tak powstała colomba, symbol wiosny i pokoju na wielkanocne dni. 

W 2005 roku colomba została wpisana na listę tradycyjnych włoskich wypieków z wytycznymi dot. jej wypieku.

Moja colomba oparta jest na tradycyjnej recepturze, która polega na długim wyrastaniu ciasta, dodatku owoców kandyzowanych, dobrej jakości jaj i masła a na wierzchu ciasta obowiązkowo musi być lukier, cukier granulowany i migdały.

Colomba, obok mazurka, jest moim ulubionym wielkanocnym ciastem. W środku miękka i pachnąca pomarańczami i wanilią a z wierzchu chrupiąca, pachnąca lukrem migdałowym i cukrem.

Colomba jest dosyć czasochłonna w przygotowaniu ale warta poświęconego jej trudu i pracy. Wystarczy jeden jej kawałek a od razu znajdziemy się w siódmym niebie :)






SKŁADNIKI

350 g mąki pszennej 00  
115 g miękkiego masła
155 g cukru
50 g tłustego mleka
12,5 g drożdży
4 jajka
70 g kandyzowanej skórki pomarańczowej
50 g rodzynek
1 pomarańcza
1 laska wanilii
1/3 łyżeczki soli
1/2 łyżeczki aromatu migdałowego
80 g cukru w granulkach
50 g migdałów bez skorki
50 g migdałów ze skórką




PRZYGOTOWANIE


ETAP 1

Rozpuszczamy drożdże w letnim mleku o temperaturze 22 stopni. Mieszamy do rozpuszczenia się drożdży. 
Dodajemy 50 g mąki, mieszamy, aby nie powstały grudki.
Przykrywamy ściereczką i odstawiamy w ciepłe miejsce na 30 minut. 


Po 30 minutach ciasto wyglądało jak na zdjęciu poniżej.



ETAP 2

Do ciasta dodajemy 75 g mąki, 20 g letniej wody i 2 żółtka.
Ciasto wyrabiamy, przykrywamy ściereczką i odstawiamy w ciepłe miejsce na 40 minut.


Po 40 minutach ciasto wyglądało jak na zdjęciu poniżej.


ETAP 3

Do ciasta dodajemy 75 g mąki, 15 g miękkiego masła, 15 g cukru i 1 jajko.
Ciasto wyrabiamy, przykrywamy ściereczką i odstawiamy w ciepłe miejsce na 30 minut.




Po 30 minutach ciasto wyglądało jak na zdjęciu poniżej.


ETAP 4

Do wyrośniętego ciasta dodajemy 150 g mąki, 100 g masła i 90 g cukru. Ciasto wyrabiamy.
Na koniec dodajemy 1 żółtko, ziarenka wanilii, rodzynki, sól, aromat migdałowy, 
otartą skórkę z pomarańczy, kandyzowaną skórkę pomarańczy. Ciasto dokładnie wyrabiamy.




Ciasto przekładamy do foremek. Wykorzystałam 2 mniejsze formy ale można upiec ciasto w jednej większej.
Ciasto po przełożeniu do formy przykrywamy ściereczką i odstawiamy w ciepłe miejsce na ok. 2 godziny.



Ciasto po wyrośnięciu wygląda jak na zdjęciu poniżej.



LUKIER

Miksujemy migdały bez skórki z 50 g cukru i białkiem.
Lukrem delikatnie smarujemy ciasto. Najlepiej zacząć od środka aby nie opadło.



Ciasto posypujemy cukrem w granulkach a na wierzch kładziemy migdały.



Ciasto pieczemy 45-50 minut w piekarniku nagrzanym do 180 stopni.

Smacznego :)

2 komentarze:

Copyright © 2014 La grande e la piccola cuoca , Blogger